Here’s something to think about. Madalas kapag nakakapanood tayo ng mga riding video online or sa dvd; or tuwing nakakakita tayo ng mga picture ng mga spots or stunts or features or trails, parati nating sinasabi, “Wow, sana meron dito nyan” or “Grabe galing talaga ng mga pro” or kung anu-anong mga comments na para bang laging dehado ang mga Pinoy riders sa Pinas – or riders from anywhere in the world for that matter.

Ang totoo nyan, yung mga spots or trails na nakikita natin sa mga vids or pics, hindi yun lumitaw out of nothing. May rider initiative lagi. Yung mga dj spots or north shore stunts or twisting singletracks, may mga riders na gumawa nun & nagtrabaho na i-open yung mga yun. Yung riding skills nung mga nasa video or pictures, hindi dahil magaling yung mga riders. Hours & hours or riding yun just to do kahit na wallride lang. Tulad na lang nung isang nakakasama kong rider sa Diablo. Siya yung kino-consider na “weakest” rider sa grupo. Pero 2 Sundays ago, sya yung nauna sa mga bridge jumps nung nandun ako. And for the first time, nakita ‘ko syang tinira yung higanteng wallride – feat na yung mga “magagaling” lang yung nakikita kong tumitira. Guess what, hindi lumabas yung riding nya na yun overnight. Palagi syang nandun sa bikepark every Sunday. So ayun, nagri-reap ng benefits.

So anong point ko? Ang point ko is when you call yourself a rider, be a true rider. Ang totoong rider, gumagawa ng paraan magkaroon ng riding areas; humahanap ng oras maka-ride; at tireless sa pagpu-push ng riding nya. Let’s be honest, kahit na sabihin nating we’re riding just for fun, gusto pa rin nating makapag-tricks kahit konti. Gusto pa rin natin na hindi tayo naiiwan ng grupo kapag nagD-DH. Gusto pa rin natin na kahit papaano, stylish yung riding natin.

So, are you a rider?

Driver lang po.

ganda ng reflection master Anshwa. Am I? next month ko na sasagutin...

yes thats right!

ako, i can say that i'm a rider. i push myself to to do better, challenge myself, attempt stuffs that pops into mind. however i know what i can do and can't do. i love the feel of the air brushing tru my face, the taste of the dirt, the hardship of a long climb and just like ferdie sez i love to put some style and keep up with those who's riding skill is above mine. but riders here considers a lot of things. sa hirap ng buhay, malaking effecto na ang di makapasok sa trabaho kasi nabalian ng braso, na torned yung ligaments, or walang pampagamot.

meron akong kakilala na rider, expert rider, magaling, can huck, can drop a 30 footer at mabilis. pero financialy, hirap din. para maging magaling ka sa pinas na rider kailangan mo bigyan talaga ng time ang training para achive mo yung hanap mong style. mahirap i balanse ang kabuhayan at riding sa pinas. somethings gotta give, sabi nga. you can be a great rider, world class pero gutom naman or an alright rider pero can provide a family.

iba kasi talaga sitwasyon dito compare sa ibang country.

weekend rider lang ako. lang badyet. lang pera. chinese din nga pala ako. hehehe. as much as i'd like to commit to the sport, i'm hobbled by responsibilities. and i suck at time management.

thread killer. dun ka nga sa PMTB.

mabagal din progression ko, hindi ako as committed at ex, monual or yung mga trialista. me times din na tamad akong mag-practice. minsan pupunta ako ng UP para lang mag-yakisoba sa tindahan. or makipag-ululan kina totong and friends. me set skills naman akong na-develop, i can hold my own kung sa buchukoyan lang ang pag-uusapan. pero hanggang dun na lang ako. hindi ko na makita mag-po-progress pa ako. kaya naman kung tutuusin, oras lang ang kalaban. eh yung iba nga dyan jovell, tagal-tagal ng ruma-ryd jovell. ganun pa rin jovell. hehehe. di ba jovell?

ang classic rider sa akin ay yung mga dirt bros.... basta ride lang sila. ilang historical events na pinagdaanan ni tintoi, nag 360 pa din. walang recognition na hinahanap, basta enjoy lang ng ride. siguro, di rin sikutan yung skills ng isang tao para masabing rider. in my opinion, kung paano mo ipinamumuhay yung pagbibisikleta that really matters.

dami jan sinasabi na rider sila, being all technical and mr know it all pero di naman na aapreciate yung ride talaga. siguro matatawag na rider ang isang tao kung hirap na hirap na at pagod na pagod sa ahon tapos after conquering the long climb, napa smile at nag sayaw sa tuktok bago mag decend.

happy fathers day sa tatay mong sinira ang childhood mo. napanood mo ba yung movie ni matt damon? yung good will hunting?

it's not your fault. it's not your fault. it's not your fault. it's not your fault. it's not your fault. it's not your fault. it's not your fault. it's not your fault.

it's not MY fault. don't take it out on me! hehehe!